ŚWIĘTO PODWYŻSZENIA KRZYŻA ŚWIĘTEGO

Krzyż (z łac. crux) – znak, kształt lub przedmiot w postaci dwóch linii przecinających się, na ogół pod kątem prostym. Jest jednym z najstarszych symboli ludzkości znanym w większości starożytnych religii. Niemal w każdym zakątku ziemi odkryto przedmioty z tym znakiem. Tak samo i nam ludziom współczesnym znak krzyża towarzyszy od narodzin aż po ostatnie dni naszego życia.

Krzyż jest znakiem wiary, z krzyżem spotykamy się codziennie w naszym życiu. Widnieje w świątyni, w domu, w szkole, w urzędzie, nosimy go na piersi i również czynimy na sobie. Jednak krzyża do końca nie można zrozumieć, ze względu iż symbolizuje  rzeczywistość zbyt bogatą i złożoną. W krzyżu znajduje się niezglebiona tajemnica życia i śmierci.

 

Św. Paweł pisał do chrześcijan w Koryncie: „Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia. (…) Tak więc, gdy Żydzi żądają znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan, dla tych zaś, którzy są powołani, tak spośród Żydów, jak i spośród Greków, Chrystusem, mocą Bożą i mądrością Bożą. To bowiem, co jest głupstwem u Boga, przewyższa mądrością ludzi, a co jest słabe u Boga, przewyższa mocą ludzi” (1Kor 1,18.22—25).

W kulturze rzymskiej, z którą chrześcijaństwo jest ściśle związane, krzyż był symbolem hańby, ohydy. Rzymianie często stosowali karę ukrzyżowania wobec niewolników i tych, którzy nie posiadali obywatelstwa rzymskiego. W okresie wojny czynili to powszechnie, ustawiając jednorazowo nawet setki i tysiące krzyży, w okresie pokoju rezerwowali tę karę dla groźnych przestępców — zbrodniarzy i wichrzycieli politycznych. Skazańca najpierw zwykle biczowano, dodając czasem inne tortury, a następnie wyprowadzano na miejsce egzekucji. Znajdowało się ono zawsze blisko osiedli mieszkalnych, aby widok ofiary odstręczał ludzi od wstępowania na przestępczą drogę.


Wraz ze śmiercią Chrystusa krzyż nabrał całkiem innego znaczenia. Od tego momentu stał się znakiem odkupienia i zwycięskiej śmierci.

Znak krzyża jest najczęstszym gestem we wszystkich obrzędach liturgicznych. Jednak chyba najbardziej jest uwidoczniony w liturgii Wielkiego Piątku. Krzyża w liturgii nie ukazuje się bez zmartwychwstania, gdyż przez drzewo krzyża przyszła na świat radość i nowe życie. Każdy z nas przynajmniej raz widział, lub uczestniczył w liturgii Wielkiego Piątku. Wielka cisza, skupienie i w centrum tego dnia ukazuje się nam krzyż . Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata” słyszymy podczas liturgii.

W blasku krzyża mroczne strony naszego życia nabierają sensu. Narzędzie strasznej tortury stało się narzędziem zwycięstwa i zbawienia. Krzyż to mądrość i moc Boża, które przewyższają mądrość i moc ludzką.

Krzyż jest  znakiem nadziei i powodem do chluby. „Co do mnie, nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata” (Ga 6,14).

Chciałbym abyśmy moi drodzy w taki dniu przystanęli i zadali sobie pytanie:

A dla mnie co oznacza KRZYŻ JEZUSA CHRYSTUSA?

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.